ആയുർവേദത്തിലെ പത്തു പാപങ്ങൾ (സ്വാമി നിർമ്മലാന്ദഗിരി മഹരാജ്)

0

രോഗം ഇല്ലാതിരിക്കണമെങ്കിൽ ആദ്യം മനസ്സു നന്നാകണം. മനസ്സിൽ കൃപയും സ്നേഹവും വാത്സല്യവും നിറഞ്ഞിരിക്കണം.

ഹിംസ, സ്തേയം, അന്യഥാകാമം, പൈശൂനം, പരുഷം, അനൃതം, സംഭിന്നാലാഭം, വ്യാപാദം, അഭിഥ്യ, ദൃഗ്വിപര്യയം ഇവയാണ് ആയുർവേദത്തിലെ പത്തു പാപങ്ങൾ. അവ പത്തും ഒഴിവാക്കണം.

ആരെയും ഉപദ്രവിക്കരുത്; മനസ്സുകൊണ്ടും, വാക്കുകൊണ്ടും, പ്രവൃത്തി കൊണ്ടും.

അന്യന്റെ ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കരുത്.

ലൈംഗിക ദുരാചാരങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടരുത്.

ഇന്ന് എല്ലാ മാസികകളും, പത്രങ്ങളും, സീരിയലുകളും, ലൈംഗികദുരാചാരങ്ങളുടെ കഥകളാണ് ആധുനിക തലമുറയ്ക്ക് തരുന്നത്. ഇപ്പോൾ നാൽപ്പത്തഞ്ചോ അമ്പതോ വയസ്സായവർ, എന്നാണ് ആണും പെണ്ണും ചേർന്നാലാണ് കുട്ടിയുണ്ടാകുക എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയത്? ഒരു പത്താം ക്ലാസെങ്കിലും കഴിഞ്ഞാണ്. ശരിയല്ലേ?

കുഞ്ഞുപ്രായത്തിൽ ഇതൊന്നും അറിയില്ല. പണ്ടൊക്കെ പത്തുവരെ സാധാരണ പഠിക്കാനുള്ള ജനറൽ സയൻസേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതിൽ പോളിനേഷനും ഫെർട്ടിലൈസേഷനും ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പുതിയ തലമുറയിൽ അഞ്ച് ആറ് വയസ്സു മുതൽ ഇത് ഒക്കെ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. ശാസ്ത്രീയമായ പഠനം എന്ന് പറഞ്ഞാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്! അച്ഛനും അമ്മയും തങ്ങളുടെ കട്ടിലിൽ തന്നെ കുട്ടിയെ കിടത്തി ദമ്പതിക്രിയയും മറ്റും ചെയ്യുന്നു; കുട്ടി അത് കണ്ടു പഠിക്കുന്നു! പണ്ടത്തെ കാരണവൻമാർ പിള്ളേർ അടുത്തുള്ളപ്പോൾ അത്തരം ആവിഷ്കാരങ്ങളിൽ ഒന്നും ഏർപ്പെടുമായിരുന്നില്ല. “പിള്ളേർ നിൽക്കുന്നു” – അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്ന, പറയുന്ന ഒരു മര്യാദ അവർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. ആധുനികകാലത്തെ ചെറുപ്പക്കാർക്ക് ആ മര്യാദ കുറവാണ്. “പിള്ളേരും ഇതൊക്കെ ചെയ്യേണ്ടതല്ലേ, കണ്ടു പഠിക്കട്ടെ” – എന്നതാണ് ചിന്താഗതി. ഇതൊക്കെ ക്ലാസ്സ് കൊടുത്തു പഠിപ്പിക്കേണ്ടതാണോ? എത്ര ക്ലാസ്സുകളിൽ പഠിച്ചിട്ടാണ് പണ്ടുള്ളവർ ഇതൊക്കെ ചെയ്തത്? അവർക്ക് സദാചാരബോധമുണ്ടായിരുന്നു; ആധുനികർക്കുള്ളത്ര രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്നത്തെ ആധുനികന് സദാചാരബോധമില്ല; കുട്ടികൾ അടുത്തുള്ളപ്പോൾ ഇതൊക്കെ ചെയ്തു കാണിക്കുമ്പോൾ, അവർ അതൊക്കെ നേരത്തേ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുന്നു; പിന്നീട് അതു രോഗമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

ലൈംഗികദുരാചാരം ആവിഷ്കരിക്കുന്ന ഒട്ടേറെ സീരിയലുകളും, മാസികാ-പത്രങ്ങളും, വെബ്സൈറ്റുകളും ഗവൺമെന്റിന്റെ അനുമതിയോടു കൂടിത്തന്നെ നിങ്ങൾക്ക് ഇന്ന് പ്രാപ്യമാണ്. സന്ന്യാസിമാരുടെയും ഉന്നതന്മാരുടെയും മന്ത്രിമാരുടെയും എം.എൽ.എമാരുടെയും ഒക്കെ ലൈംഗിക ദുരാചാരങ്ങളുടെ വാർത്തകൾ പത്രങ്ങൾ സിനിമാക്കഥ പോലെ എഴുതിപ്പിടിപ്പിക്കുമ്പോഴും, ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങൾ സംഗീതവും നൃത്തവും അഭിനയവും ചേർത്തു വിളമ്പുമ്പോഴും ഒന്നറിയുക, ആരും നന്നാകാൻ വേണ്ടിയൊന്നുമല്ല അവർ അതൊക്കെ അച്ചടിക്കുകയും കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്; നിങ്ങളെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തി രോഗിയാക്കാനാണ്. അത്തരം വാർത്തകൾ നിങ്ങളും വളരെ ശ്രദ്ധാ പൂർവ്വമാണ് വായിക്കുന്നത് എന്നത് പ്രത്യേകം ഓർക്കണം. കാത്തിരുന്ന് ടി.വി ഓൺ ചെയ്ത് കണ്ടും കേട്ടും രസിക്കുന്നതിലുള്ള നിഷ്കർഷയും ഒന്നു വേറെ തന്നെയാണ്. വരി വിടാതെ, സീൻ വിടാതെ, അതൊക്കെ പിന്തുടരാൻ എന്തൊരു ആകാംക്ഷയാണ് നിങ്ങൾക്ക് ! പോരാഞ്ഞിട്ട് വീട്ടിലും ഓഫീസിലും ഒക്കെ അതേക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുകയും ചെയ്യും.

മാധ്യമങ്ങളായ മാധ്യമങ്ങൾ മുഴുവൻ, പ്രത്യേകിച്ച് സീരിയലുകൾ,.അപക്വമായ ലൈംഗിതയുടെ കാഴ്ചകളാണ് നിങ്ങൾക്ക് തന്നത്; തന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഏറ്റവും കൂടുതൽ രോഗമുണ്ടാക്കുന്നത് “അന്യഥാ കാമം” ആണ്. അത്തരം സീരിയലുകൾ കണ്ടുകൊണ്ട്, ആ വഴിക്കുള്ള വാർത്തകൾ വായിച്ചുകൊണ്ട്, രോഗം മാറാൻ മരുന്നു കഴിച്ചതു കൊണ്ട് ഒരു പ്രയോജനവുമില്ല. അത്തരം കാഴ്ചകൾ കാണരുത്; അത്തരം വാർത്തകൾ വായിക്കരുത്. സീരിയലുകളിൽ കാണുന്ന കാഴ്ചകൾ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന സ്രവങ്ങളും മരുന്നുകൾ നൽകുന്ന പ്രതിരോധവും ഒത്തുപോകില്ല. മരുന്ന് അതിന് കൂടുതൽ ഗതിയുണ്ടാക്കും. രോഗം വർദ്ധിക്കും. അതു കൊണ്ട് ആലോചിച്ചിട്ട് മരുന്നു കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ മതി. സീരിയലുകൾ കണ്ടേ തീരൂ എന്നുള്ളവർ മരുന്നുകൾ വാങ്ങരുത്. ഈ സീരിയലുകൾ മാത്രം മതിയാകും ഒരാളുടെ രോഗങ്ങൾ തീർത്തും മാറാൻ; ഇഹത്തിലെ സകല രോഗവും പെട്ടന്നു തീർന്നു കിട്ടും, നിങ്ങളോടൊപ്പം. മനസ്സിലായോ ആവോ!

അതുകൊണ്ട് നല്ലതുപോലെ ആലോചിച്ചിട്ട് മരുന്ന് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങുക. ഗവൺമെന്റ് അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ അനുവദിച്ചു തന്നിട്ടുള്ള ഒരുപാട് സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങൾക്കു നടുവിലാണ് നിങ്ങൾ ജീവിക്കുന്നത്. കാഴ്ചയ്ക്കും കേൾവിക്കുമൊന്നും ഒരു സെൻസറിങ്ങും ഇല്ല. അതു കൊണ്ട് സ്വയം ചില നിയന്ത്രണങ്ങൾ വേണം.

ഓർക്കുക, പത്ര-മാസികകൾ എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതെല്ലാം നിങ്ങൾ വായിച്ചതുകൊണ്ട് സമൂഹം നന്നാകാനൊന്നും പോകുന്നില്ല. സമൂഹത്തിൽ നടക്കുന്ന വൃത്തികേടുകളെല്ലാം ക്യാമറയിൽ ഒപ്പിയെടുത്തുകൊണ്ടു വന്നു കാണിച്ചതുകൊണ്ട് അതൊന്നും ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാനും പോകുന്നില്ല. വായിച്ചും കണ്ടും അതിന്റെ ഇക്കിളിയിൽ നിൽക്കുന്ന നിങ്ങളും നന്നാകാൻ പോകുന്നില്ല. മനസ്സിൽ ഉദാത്തമായ സംസ്കാരമൊന്നും ഉദിക്കാൻ പോകുന്നില്ല; മറിച്ച് മനസ്സ് കൂടുതൽ മലീമസമാകുകയേയുള്ളൂ. മറിച്ച് ആർക്കെങ്കിലും അഭിപ്രായം ഉണ്ടോ?

എങ്കിൽ, ഇക്കണ്ട വൃത്തികേടുകളെല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും എന്റെ മനസ്സിലെ അധമവികാരങ്ങളെല്ലാം പോയി എന്നു പറയുന്ന ആരെയെങ്കിലും ഒരാളെ കാണിച്ചുതരാമോ? അന്വേഷിച്ചു കണ്ടുപിടിച്ചു പറഞ്ഞാലും മതി.

പിന്നെ, ഇതുകൊണ്ടൊക്കെ ഒരു പ്രയോജനമുണ്ട്. കാണിക്കാൻ സാധ്യമായ കൊള്ളരുതായ്മകളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ആളുകൾ ബോധവാൻമാരാകും. മന്ത്രിയ്ക്ക് ആകാമെങ്കിൽ എനിക്ക് ആയിക്കൂടെ എന്ന് ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങും. മുമ്പ് നടത്തിയവർക്ക് പറ്റിയ പിഴകൾ കൂടി പരിഹരിച്ച് അവർ കൂടുതൽ കൊള്ളരുതായ്മകൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങും. മൊത്തത്തിൽ സമൂഹം അഴിച്ചുവിട്ട കാളക്കൂറ്റനെപ്പോലെ പെരുമാറാൻ തുടങ്ങും.

ഇനി, നല്ലതുപോലെ ആലോചിക്കുക. എന്നിട്ട് രോഗത്തിനു മരുന്നു കഴിക്കണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കുക. രോഗം മാറണമെങ്കിൽ, മൂന്നു ശാരീരികപാപങ്ങൾ – ഹിംസ, സ്തേയം, അന്യഥാകാമം – ഇവ നിർബന്ധമായും ഒഴിവാക്കണം.

പിന്നെയുള്ളത് “പൈശുനം”. കുശുമ്പു പറയരുത്.

പരുഷമായി സംസാരിക്കരുത്. രമ്യവും സുഖാവഹവുമായി മാത്രമേ വീട്ടിലും പുറത്തും സംഭാഷണം നടത്താവൂ. ഏതു പ്രതിസന്ധിയിലും മര്യാദാമസൃണമായ ഭാഷ കൈവിടരുത്. കാരണം, നാം പറയുന്നത്, ആദ്യം നാം കേട്ടിട്ടാണ് അന്യൻ കേൾക്കുന്നത്. കേൾക്കുമ്പോൾ ആയിരമായിരം ഹോർമോണുകൾ ഉണ്ടാകും. രോഗം മാറാൻ മരുന്നു കഴിക്കുമ്പോഴെങ്കിലും വളരെ മര്യാദയോടു കൂടിയേ സംസാരിക്കാവൂ.

ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും കെട്ടിച്ചമച്ച് പറയരുത് – “അനൃതം”! അത് ഒഴിവാക്കണം.

മറ്റുള്ളവർ കലഹിക്കുമാറ് വർത്തമാനം പറയരുത്. ചിലർ ഓഫീസിലും വീട്ടിലും അയൽപക്കത്തുമൊക്കെ എന്തു പറഞ്ഞാലും ഓരോരുത്തനെ കലഹിപ്പിച്ചിട്ടേ പോരുകയുള്ളൂ. അത്തരക്കാർക്ക് രോഗം എന്നും കൂടെയുണ്ടാകും. “സംഭിന്നാലാപം” അത് ഒഴിവാക്കണം.

മറ്റുള്ളവർക്ക് ആപത്തു വരണം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നത് “വ്യാപാദം”. ഒരിക്കലും മറ്റുള്ളവർക്ക് ആപത്തു വരണം എന്ന് ചിന്തിക്കരുത്.

“അഭിഥ്യ” – സത്യം, ധർമ്മം ആദിയായവയിൽ വിശ്വസിക്കാതിരിക്കൽ. ഇക്കാലത്ത് ഇതൊന്നും ഇല്ലെന്ന് ആളുകൾ പറയും. അത് ശരിയല്ല. സത്യധർമ്മാദികൾ പാലിക്കണം.

“ദൃക്വിപര്യയം” – വളരെ പ്രധാനമാണ് ഇത്. ധനാത്മകമായി (പോസിറ്റീവ്) മാത്രമേ ചിന്തിക്കാവൂ. ദോഷൈകദൃക്കാവരുത്. രോഗം വന്നു. അത് മാറും, മാറണം എന്ന ചിന്തയില്ലെങ്കിൽ, നോക്കുമ്പോൾ നോക്കുമ്പോൾ അത് കൂടും. വ്രണങ്ങളും, രോഗങ്ങളും, മുഴകളും, മറ്റു പ്രശ്നങ്ങളും, കൂടും കൂടും എന്നു നിങ്ങൾ തന്നെ സങ്കൽപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഏതു മരുന്നു കഴിച്ചിട്ടും പ്രയോജനമില്ല. മറിച്ച് മാറുമെന്ന് വൈദ്യനിൽ നിന്ന് കേൾക്കുകയും, അതു തന്നെ ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നും സുഹൃത്തുക്കളിൽ നിന്നും ഉൾക്കൊള്ളുകയും മാറുമെന്ന് സ്വയം ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്താൽ, രോഗങ്ങൾ മാറും. അതിന് ഇവിടുത്തെ മരുന്നു തന്നെ വേണമെന്നില്ല. ഇതു വരെ കഴിച്ച മരുന്നു കഴിച്ചാലും രോഗം പോകും. വളരെ സത്യസന്ധമായാണ് പറയുന്നത്. മരുന്നിനെക്കാൾ പ്രധാനം മനസ്സാണ്. സന്മനസ്സുള്ളവർക്ക് ഭൂമിയിൽ രോഗമില്ല. ഇതു വരെ കഴിച്ച മരുന്നിന്റെ കുഴപ്പം കൊണ്ടൊന്നുമല്ല നിങ്ങളുടെ രോഗം മാറാത്തത്. മരുന്നൊക്കെ അതു തന്നെ മതിയായിരുന്നു. പക്ഷെ ആദ്യം മരുന്നു തന്ന ഡോക്ടർ നിങ്ങളെ പറ്റിച്ചു. “ഇതു മാറുകയൊന്നുമില്ലെടോ”, എന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞു പോയി. പിന്നെ ചികിത്സിച്ചതുകൊണ്ട് ഒരു പ്രയോജനവും ഇല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളൊക്കെ ഇങ്ങോട്ടു പോന്നത്.

അടുത്ത കൂട്ടർ രോഗിയുടെ ബന്ധുക്കളെന്നു പറയുന്നവരാണ്. അവർ ചെയ്യുന്ന ദൂഷ്യം വളരെ വലുതാണ്. പലപ്പോഴും രോഗിയുടെ കാലന്മാരാണിവർ.

ബന്ധുക്കളായ ബന്ധുക്കളൊക്കെ ഇന്റർനെറ്റിൽ കയറിയും ആരോഗ്യമാസികകൾ വായിച്ചും അവിടുന്നും ഇവിടുന്നുമൊക്കെ പഠിച്ചും ഇതു മാറുന്ന രോഗമല്ല എന്ന് രോഗിയെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തും. പിന്നെ രക്ഷയില്ല. ഇതിനൊക്കെ വല്ല ആധികാരികതയുണ്ടോ ശാസ്ത്രീയതയുണ്ടോ എന്നൊന്നും ആരും ചിന്തിച്ചു നോക്കാറില്ല. അച്ചടിച്ചു കാണുന്നതാണ് സത്യമെന്ന് കണ്ണുമടച്ച് അങ്ങു വിശ്വസിക്കും. ഈ ലേഖനമൊക്കെ അതിൽ പേര് വെച്ചിരിക്കുന്നവർ എഴുതുന്നതാവും എന്നാണ് വായിക്കുന്നവർ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നത്. പലപ്പോഴും അങ്ങനെയല്ല. അതൊക്കെ വാരികകളുടെ ലേഖകൻമാർ എഴുതിക്കൂട്ടുന്നതാണ്. അവർക്കു മനസ്സിലാകുന്നതു മാത്രം എഴുതി അച്ചടിക്കും. മനസ്സിലാകാത്തതൊക്കെ വിട്ടുകളയും. എഴുതുന്നത് പരമാവധി സംഭ്രമമുണ്ടാക്കാവുന്നതു മാത്രമായിരിക്കും. ആരുടെ പേരിൽ അച്ചടിച്ചു വന്നാലും ഇതൊക്കെയാണ് സ്ഥിതി. എനിക്കു പറയാനുള്ളത് നേരിട്ടു പറയുന്നതാണ് എനിക്കിഷ്ടം. അതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളോട് ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കുന്നത്.

ഇനി ആരോഗ്യാർത്ഥികളായ നിങ്ങളുടെ കാര്യമെടുക്കാം. നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നിലും വിശ്വാസമില്ല. “ബാക്കി ചികിത്സയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു; ഇനി സ്വാമിയുടെ ചികിത്സ കൂടി ഒന്നു നോക്കിയേക്കാം”. അതു വേണ്ട. ഇവിടുന്നും കുറെ മരുന്നു വാങ്ങി കാശ് കളയണ്ട. “എനിക്ക് രോഗം മാറണം” എന്ന ഉറച്ച തീരുമാനം ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം എന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നാൽ മതി. പച്ചയ്ക്കു തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. രോഗം മാറുന്നത് മനസ്സു കൊണ്ടാണ്. അതുകൊണ്ട് ആരോഗ്യാർത്ഥികൾ രോഗം മാറുമെന്നു തന്നെ വിശ്വസിക്കണം.

Leave a Reply